جابجایی، بهداشت، ایمنی و جنبه های زیست محیطی قیرها

جابجایی و ایمنی
تجهیزات حفاظت شخصی مربوط به محدودیت های موجود شغلی

خطر اصلی در برخورد با قیر گرم، سوختگی های حرارتی ناشی از تماس با این محصول است. بنابراین ایمنی در استفاده از قیر، پوشیدن لباسی که محافظت کافی فراهم نماید ضروری است.(PPE، تجهیزات محافظت شخصی)

این موارد شامل:

•  پیش بند و کلاه ایمنی محافظ و گردن برای محافظت از سر و گردن


•  دستکش مقاوم در برابر حرارت (با دستبندهایی که سراسر داخل آستین ها را پوشش میدهند)


•  چکمه های ایمنی

•  روپوش (با رولباسی پاها که روی چکمه پوشیده شده است)

قرار گرفتن در معرض بخار قیر می تواند باعث تحریک چشم، بینی و مجاری تنفسی گردد و باعث سردرد و حالت تهوع شود و این علائم معمولاً خفیف و موقتی میباشد. دور کردن پرسنل آسیب دیده از منبع منجر به بهبودی سریع می شود. حتی اگر تحریک معمولاً خفیف باشد، قرار گرفتن در معرض بخار قیر باید به حداقل برسد و در صورت وجود هرگونه تردید، آزمایش هایی برای تعیین غلظت بخارهای قیر یا سولفید هیدروژن در محل کار می بایستی انجام شود.

افرادی که تحت استنشاق بخارهای قیر قرار دارند باید در اسرع وقت به هوای تازه منتقل شوند. اگر علائم شدید است یا علائم ادامه دارد باید بدون تأخیر به دنبال کمک پزشکی باشید.

بهداشت شخصی

برای جلوگیری از نفوذ قیر در لباس، باید لباس های آلوده با قیر را تعویض یا خشک و تمیز کرد. پارچه ها یا ابزارهای کثیف نباید در جیب لباس های کار قرار داده شود، زیرا موجب آلودگی پوشش جیب می گردد.

برای محافظت از پوست در معرض قیر و ایمنی در استفاده از قیر، به ویژه دست ها و انگشتان، کارکنان جابجایی قیرها و آسفالت می بایستی از کرم های محافظت کننده استفاده نمایند. پوست باید پس از هرگونه آلودگی و همیشه قبل از رفتن به سرویس بهداشتی، غذا یا نوشیدن کاملاً شسته شود.

استفاده از کرم های محافظ قبل از دست زدن به قیر در صورت تماس تصادفی در تمیز کردن آن موثر خواهد بود. با این حال کرم های محافظ جایگزین دستکش یا سایر لباس های غیر قابل نفوذ نمی شوند. در نتیجه نباید از آنها به عنوان تنها نوع محافظت استفاده شود. برای حذف قیر از پوست نباید از حلال هایی مانند بنزین، روغن دیزل، نفت سفید یا موارد مشابه استفاده شود زیرا ممکن است باعث گسترش آلودگی و همچنین حساسیت پوستی یا سرطان یا هر دو شود. باید از یک شوینده مناسب پوست به همراه آب گرم استفاده شود.

پیشگیری از آتش سوزی و اطفاء حریق

اتخاذ رویه های ایمن در جابجایی به طور قابل توجهی خطر آتش سوزی را کاهش می دهد. با این حال اگر آتش سوزی رخ دهد ضروری است که پرسنل قبلاً بدرستی آموزش دیده و مجهز به تجهیزات اطفاء حریق باشند که منجر به حداقل رسیدن خطر صدمه به پرسنل و کارخانه میگردد.

آتش های جزئی قیر را می توان با استفاده از پودر شیمیایی خشک، کف، خاموش کننده های مایع بخار یا گاز بی اثر، شیلنگ های اسپری نازل مه و لانچ بخار خاموش کرد. از جت های آب مستقیم نباید استفاده شود زیرا ممکن است کف ایجاد کند که تمایل به گسترش قیر داغ و در نتیجه آتش دارد.

تزریق بخار یا مه آب به فضای بخار می تواند آتش داخلی مخزن را در جایی که سقف مخزن تا حد زیادی سالم است خاموش کند. با اینحال فقط عوامل آموزش دیده باید از این روش استفاده کنند زیرا آب در اثر تماس با قیر داغ به سرعت بخار می شود. این روش شروع به کف کردن می کند که ممکن است منجر به سرریز شدن مخزن شود و یک خطر اضافی ایجاد کند. روش دیگر خاموش کننده های کف است که ممکن است استفاده شود. کف اطمینان می دهد که آب به خوبی پراکنده شده است و در نتیجه خطر افزایش کف را کاهش می دهد. عیب استفاده از این نوع خاموش کننده ها این است که وقتی روی قیر داغ قرار می گیرد، کف به سرعت خراب شده و از بین میرود. 

خاموش كننده هاي قابل حمل كه حاوي فوم فيلم ساز آبي و يا پودر شيميايي خشك هستند حداقل در ابتدا براي مقابله با حريق هاي جزیی قير مناسب هستند. در مناطق کار با قیر این موارد باید در مکان های استراتژیک، دائمی و مشهود قرار گیرند. نوع و محل تجهیزات مورد استفاده در صورت عدم موفقیت اولیه باید قبل از نصب با نیروهای آتش نشانی محلی در میان گذاشته شود.

نمونه گیری

نمونه گیری از قیر داغ به ویژه به دلیل خطر سوختگی در اثر نشت و پاشیده شدن مواد خطرناک است. بنابراین پوشیدن لباس محافظ مناسب ضروری است. منطقه باید به خوبی روشن باشد و دسترسی ایمن به محل نمونه و خروج از آن فراهم شود. دسترسی به قسمت خروجی نمونه باید در مواردی که از مخازن وسایل نقلیه مورد نیاز است فراهم شود زیرا باید از بالا رفتن از وسایل نقلیه جلوگیری شود.

نمونه برداری غوطه وری

در این فرآیند نمونه قیر با فرو بردن قوطی سنگین به کمک طناب یا میله از طریق دریچه دسترسی به قیر ذخیره شده در یک مخزن فله بدست می آید. سپس نمونه به ظرف دائمی مناسب منتقل می شود. روش ساده است اما فقط برای نمونه های کوچک مناسب است. به دلیل وجود اتمسفر قابل اشتعال در فضاهای بخار مخزن باید از نمونه برداری از مخازن کات بک اجتناب شود. بعلاوه در صورت امکان باید از نمونه برداری به شیوه غوطه وری کاملاً اجتناب شود زیرا در صورت باز شدن درب دسترسی امکان قرار گرفتن در معرض سولفید هیدروژن نیز وجود دارد.

شیرهای نمونه برداری

شیرهای نمونه برداری که به درستی طراحی شده اند برای نمونه برداری از خطوط لوله یا مخازن بسیار مفید هستند. در طراحی آنها باید از گرم نگه داشتن توسط محصول در خط لوله یا مخزن اطمینان حاصل کرد تا از انسداد آن در حالت بسته جلوگیری کند یا وسیله ای برای تمیز کردن آنها در دسترس باشد.

شیرهای نمونه برداری ترجیحاً باید از نوع پیستون پیچ دار باشد. هنگام بسته شدن، پیستون این نوع شیرها به داخل محصول تازه قرار میگیرد. بنابراین هنگامی که شیر باز می شود یک نمونه محصول بدون "پیش رانش" بدست می آید. با استفاده از شیرهای توپی و دوشاخه ای، قبل از بدست آوردن نمونه باید پیش تولیدها جمع آوری و دفع شوند. طراحی شیرهای نمونه برداری قیر به طور مفصل در استاندارد اروپا 2012: (EN58 BSI) شرح داده شده است.

جنبه های بهداشتی قیر
خطرات مرتبط با قیر

برخی از خطرات کلیدی در زیر آورده شده است. یک بررسی جامع تر را می توان در مقاله مشترک (موسسه آسفالت صنعت قیر / EUrobitume)- چشم انداز جهانی، 2011مشاهده کرد.

دماهای بالا

خطر اصلی مرتبط با قیر این است که این محصول در حین حمل و نقل، ذخیره سازی و فرآوری در دمای بالا نگه داشته می شود. بنابراین بسیار مهم است که از PPE مناسب استفاده شود و از تماس پوست با قیر داغ جلوگیری شود. برخی از راهنمایی ها در زیر آورده شده است اما مشاوره دقیق در تعدادی از نشریات موجود است( CONCAWE 1992؛ انستیتو انرژی 2005؛ Eurobitume 2011 و برگه های داده های مربوط به ایمنی مواد. 

انتشار بخار

قیرها مخلوط های پیچیده ای از هیدروکربن ها هستند که از نقطه جوش دقیقی برخوردار نیستند زیرا اجزای آنها در دامنه وسیعی از دما می جوشند. نشر دودهای قابل مشاهده به طور معمول در دمای 150 درجه سانتیگراد شروع می شود. میزان بخار تولید شده برای هر 10–128C افزایش دما دو برابر می شود. دودها عمدتاً از هیدروکربن (Brandt وDe Groot  1996) و مقادیر کمی سولفید هیدروژن تشکیل شده اند. بخارهای قیر همچنین حاوی مقادیر کمی از ترکیبات آروماتیک چند حلقه ایPAC)) و به طور خاص هیدروکربن های آروماتیک چند حلقه ایPAH)) است. این مواد شیمیایی از تعدادی حلقه بنزن تشکیل شده است که با هم گروه شده اند. بعضي از اينها با سه تا هفت حلقه ذوب شده(معمولاً چهار تا شش حلقه) شناخته شده و باعث مشكلات سرطان در انسان مي شوند. با این حال ، غلظت این مواد سرطان زا در قیر بسیار کم است (CONCAWE ، 1992).

یکی از رایج ترین راه های ورود PAH به بدن تنفس هوای آلوده است. هنگام تنفس PAH ها وارد ریه ها می شوند. اگر در نزدیکی محل زباله های خطرناک که PAH ها دفع می شوند زندگی می کنید، احتمالاً PAH تنفس می کنید. اگر غذا و آب آلوده به PAH بخورید یا بنوشید ممکن است در معرض آن قرار بگیرید. در صورت تماس پوست با خاک یا محصولات آلوده به PAH مانند روغن های سنگین، ذغال سنگ، قیر عایق بام یا کئروزوت، قرار گرفتن در معرض PAH نیز ممکن است رخ دهد. کریوزوت مایعی روغنی است که در قطران ذغال وجود دارد و برای حفظ چوب استفاده می شود. به محض ورود به بدن PAH ها می توانند گسترش پیداکرده و  بافت های چربی را هدف قرار دهند. اندام های هدف شامل کلیه ها و کبد است. با این حال PAH ها طی چند روز از طریق ادرار و مدفوع دفع می شوند.

بنابراین قرار گرفتن در معرض PAH ها در طی یک دوره طولانی باعث نگرانی برای سلامتی می شود و اقداماتی مانند کاهش دما و جلوگیری از فضاهای بسته باید به عنوان یک نظارت خوب در تولید محصولات انجام شود.

در سال 2013 یک بررسی جامع در IARC Monograph 103 انجام شد که به این نتیجه رسید که هنگام قرار گرفتن در معرض بخار قیر کاملاً اکسید شده در مقابل آسفالت مستقیم و قیرهای سخت، احتمال سرطان زایی افزایش می یابد(IARC Monograph 2013, IARC) نشان داد که شواهد محدودی در انسان وجود دارد که نشان دهنده سرطان زا بودن مواجهه شغلی با قیرها و انتشار قیرها در هنگام کار بام و آسفالت ماستیک است و شواهد کافی در حیوانات آزمایشی وجود دارد. برای سرطان زایی میعانات گازی تولید شده از قیرهای اکسیده شده و بر این اساس آنها قیرها را به سه گروه زیر تقسیم می کنند:

•  قرار گرفتن در هنگام کار در برابر قیرهای اکسیده و انتشار آنها هنگام سقف سازی احتمالاً برای انسان سرطان زا است. گروه 2 (A)

•  قرار گرفتن در هنگام کار با قیرهای سخت و انتشار آنها در طی کار ماستیک و آسفالت احتمالاً برای انسان سرطان زاست گروه 2 (B)

•  قرار گرفتن در هنگام کار در برابر قیرهای مستقیم و انتشار آنها در هنگام آسفالت جاده احتمالاً برای انسان سرطان زا است گروه 2 (B)

از این رو برخلاف مونوگرافی قبلی که در سال 1985 منتشر شد(IARC ، 1985) قیر اکسیده شده از طبقه بندی احتمالاً سرطان زا گروه 2 (B) به احتمالاً سرطان زا گروه 2 (A) منتقل شد و این در برگه های داده های ایمنی مواد تأمین کننده منعکس شده است.

لازم به ذکر است که در مونوگرافی IARC فقط به وجود خطر توجه می شود و از خطر قرار گرفتن در معرض خبری نیست: به این معنی که آیا این خطر هرگز برطرف خواهد شد؟

سولفید هیدروژن

سولفید هیدروژن از اهمیت ویژه ای برخوردار است زیرا می تواند در فضاهای بسته مانند قسمت بالای مخازن ذخیره شود و قرار گرفتن در معرض این گاز در غلظت های ppm 500 می تواند کشنده باشد بنابراین ضروری است هر فضایی که در آن سولفید هیدروژن وجود داشته باشد قبل از ورود کسی به منطقه بدون گاز تست شده و تأیید شود. علاوه بر این با افزایش استفاده از گوگرد به عنوان یک عامل اتصال متقابل در تولید قیرهای اصلاح شده با پلیمر پایدار، مدیریت فعالانه سولفید هیدروژن که به طور بالقوه می تواند در سراسر زنجیره تامین تولید شود از اهمیت بیشتری برخوردار است.

احتراق

برای سوختن قیر دمای بسیار بالایی لازم است. برخی از مواد اگر به اندازه کافی گرم باشند در معرض هوا شعله ور می شوند و گاهی اوقات "پیروفوریک" توصیف می شوند. در مورد قیرها این دمای اشتعال خودکار به طور کلی در حدود 400 درجه سانتیگراد است. با این حال با وجود ذخیره سازی و استفاده از دماهای بسیار کمتر از دمای اشتعال خودکار، آتش سوزی ها به ندرت به طور ناگهانی رخ می دهند. در شرایط کم اکسیژن، سولفید هیدروژن حاصل از قیر می تواند با زنگ زدگی(اکسید آهن) در سقف و دیواره مخازن ذخیره واکنش داده و "اکسید آهن پیروفریک" ایجاد کند. این ماده به راحتی با اکسیژن واکنش نشان می دهد و در صورت افزایش ناگهانی محتوای اکسیژن مخزن می تواند خودسوز شود که به نوبه خود می تواند باعث ایجاد شعله های کک در سقف و دیواره های مخزن شود. رسوبات کک در نتیجه میعانات قیری است که برای سقف و دیواره های مخزن در طی یک مدت زمان تخریب شده و مواد کربنی تشکیل می دهد. در شرایط دمای بالا و در حضور اکسیژن یا افزایش ناگهانی اکسیژن موجود ممکن است یک واکنش گرمازا منجر به خطر آتش سوزی یا انفجار شود. بر این اساس منافذ موجود در مخازن قیر باید بسته نگه داشته شود و دسترسی به سقف مخازن باید همیشه محدود شود.

تماس با آب

بسیار حیاتی است که آب با قیر داغ در تماس نباشد. اگر این اتفاق بیفتد آب به بخار تبدیل می شود. در این فرآیند حجم آن در فشار اتمسفر با ضریب 1673 افزایش می یابد در نتیجه سرریز شده، کف می کند و بسته به مقدار آب موجود، امکان جوشاندن قیر داغ وجود دارد.

خطرات احتمالی از طریق تماس با پوست

به غیر از سوختگی های حرارتی، خطرات مرتبط با تماس اکثر قیرها با پوست بسیار ناچیز است. مطالعات (بوفتا، 2001) نتیجه گرفتند که هیچ مدرک مستقیمی برای ارتباط قیر با اختلالات پوستی طولانی مدت در انسان وجود ندارد علی رغم اینکه قیرها سالها به طور گسترده مورد استفاده قرار گرفته اند. با این وجود احتیاط است که از تماس نزدیک و طولانی مدت پوست با قیر جلوگیری شود.

قیرهای محلول و امولسیون های قیر در دمای پایین تر جابجا می شوند که احتمال تماس با پوست را افزایش می دهد. اگر بهداشت شخصی نامناسب باشد، ممکن است تماس منظم با پوست ایجاد شود. با این حال، مطالعات انجام شده توسط (Shell Brandt و همکاران 1999) (Deygout  2011) (Potter و همکاران 1999) نشان داده است که قیرها بعید است به صورت زیستی در دسترس باشند(نفوذ پوست و جذب بدن) و قیرهای رقیق شده با حلال ها بعید است خطر سرطان زایی داشته باشد. با این وجود امولسیون های قیر می توانند باعث تحریک پوست و چشم شوند و در برخی افراد پاسخ های آلرژیک ایجاد کنند.

کمک های اولیه برای سوختگی های پوستی

مطالب زیر از یادداشت های Eurobitume برای راهنمایی پرسنل کمک های اولیه و پزشکی گرفته شده است(Eurobitume  2011) این مشاوره در قالب یک کارت در اندازه A5 تولید می شود نسخه هایی از آن به چند زبان مختلف از Eurobitume در دسترس است. در نظر گرفته شده است که کارت باید قربانی سوختگی را در بیمارستان همراهی کند تا فوراً در مورد درمان مناسب توصیه کند.

کمک های اولیه

سوختگی های قیر باید حداقل به مدت 15 دقیقه خنک شود، ابتدا با آب خنک برای کاهش درد، سپس با آب گرم برای جلوگیری از هیپوترمی اگر سطح سوخته از اندازه دست بزرگتر باشد. سوختگی چشم باید حداقل 5 دقیقه با آب شستشو داده شود.

برای برداشتن قیر در محل کار از روی بدن نباید هیچ تلاشی کرد.

مراقبت های پزشکی

(در صورت شک از تماس با مرکز سوختگی دریغ نکنید.)

اقدامات لازم برای از بین بردن لایه قیر از سطح پوست باید در اسرع وقت تحت نظارت پزشک یا در بیمارستان انجام شود. با این حال این روش درمانی باید با احتیاط انجام شود زیرا برداشتن بی احتیاط قیر ممکن است منجر به آسیب بیشتر پوست شود و خطر عفونت و احتمال بروز عوارض را با خود به همراه داشته باشد.

در ابتدا شناخت سطحی یا عمیق بودن سوختگی مهم نیست. اولویت باید حذف قیر بدون آسیب بیشتر باشد.

حذف قیر چسبیده به مناطق سوخته

روش های مختلفی می تواند توصیه شود.

•  لایه قیر باید در جای خود باقی بماند و با گاز ضخیم حاوی پارافین یا یک کرم آنتی بیوتیک مبتنی بر پارافین مانند (Flammazine  سولفادیازین نقره) پوشانده شود. چنین درمانی باعث نرم شدن قیر می شود و باعث می شود پس از چند روز به آرامی ار پوست جدا شود.

•  در روش دیگر باید روغن زیتون(بطری جدید) گذاشته شود و بگذارید تا مناطق آسیب دیده برای چند ساعت خیس بخورد. پس از آن قیر را می توان با مالش آرام و مقداری گاز از بین برد. با پیچاندن نواحی آسیب دیده با گاز آغشته به روغن زیتون، می توان قیر باقیمانده را از بین برد. پانسمان باید هر 4 ساعت تعویض شود. بعد از 24 ساعت می توان قیر باقیمانده را از بین برد و سوختگی باید به طور متناوب ضد عفونی و درمان شود.

سوختگی های جانبی با اثر تورنیکت

وقتی قیر اندام یا قسمتی از بدن را کاملاً محاصره می کند، قیر خنک و سفت شده ممکن است به دلیل ورم (تورم) سوختگی، اثر تورنیک ایجاد کند. در صورت بروز این امر، برای جلوگیری از محدود شدن جریان خون باید قیر را در اسرع وقت نرم و یا جدا کرد.

سوختگی چشم

برای حذف قیر توسط پرسنل فاقد صلاحیت هیچ تلاشی نباید صورت گیرد. بیمار باید برای تشخیص و درمان مناسب به سرعت به چشم پزشک یا بیمارستان با واحد چشم پزشکی ارجاع شود.

قیر و محیط زیست

ارزیابی چرخه زندگی قیر

ارزیابی چرخه زندگی (LCA) ابزاری برای بررسی جنبه های زیست محیطی و تأثیر احتمالی یک محصول، فرآیند یا فعالیت با شناسایی و کمی سازی جریان انرژی و مواد است. LCA کل چرخه زندگی را شامل می شود از جمله استخراج ماده اولیه، تولید، حمل و نقل و توزیع، استفاده از محصول، سرویس و نگهداری و دفع (بازیافت، سوزاندن یا دفن زباله).

این یک تجزیه و تحلیل دائمی است که بر ورودی محیط زیست (بر اساس اثرات اکولوژیکی) و استفاده از منابع متمرکز است. موجودی چرخه زندگی (LCI) و تأثیر چرخه زندگی را می توان به دو قسمت مجزا تقسیم کرد. Eurobitume برای تولید داده های موجودی در مورد تولید قیر راهسازی برای مطالعات آینده LCI که قیر در آن استفاده می شود، موجودی چرخه عمر قیر را انجام داده است (Eurobitume ، 2012). علاوه بر این LCA های قیر، آسفالت و مصالح ساختمانی بسیاری دیگر نیز وجود دارد اما برای مقایسه آنها باید از استاندارد سری ISO 14040 برخوردار باشند (ISO ، 2006).

استفاده از قیر به عنوان پوشش آب قابل شرب

سالهاست که از قیر و آسفالت برای کاربردهایی که در تماس با آب هستند مانند پوشش مخازن، سدها و دایک ها استفاده می شود (Scho¨nian ، 1999). تعدادی از مطالعات در ایالات متحده آمریکا و اروپا انجام شده است تا مشخص شود آیا در تماس طولانی مدت با آب، اجزا از آسفالت و قیر خارج می شوند یا خیر.

شل مطالعات آزمایشگاهی شستشو را روی طیف وسیعی از قیرها و آسفالت ها انجام داده است (برانت و دی گروت ، 2001). اینها نتیجه گرفتند که اگرچه تماس طولانی مدت با آب منجر به شسته شدن PAC ها به داخل آب می شود اما سطح به سرعت به یک سطح تعادلی می رسد که کاملاً کمتر از حد آب سطحی است که در تعدادی از کشورهای اتحادیه اروپا وجود دارد و بیش از یک مرتبه بزرگتر از اتحادیه اروپا است. هدف از دستورالعمل آب آشامیدنی محافظت از سلامتی انسان در برابر اثرات سوء هرگونه آلودگی آب در نظر گرفته شده که برای مصرف انسان با اطمینان زیادی سالم و تمیز باشد.

•  تمام سیستم های توزیع بیش از 50 نفر که بیش از 10 متر مکعب در روز تأمین می کنند اما همچنین سیستم های توزیع کمتر از 50 نفر که حتی کمتر از 10 متر مکعب در روز تأمین می کنند اگر آب مورد استفاده در جهت هدف فعالیت های اقتصادی باشد.

•  آب آشامیدنی از تانکرها

•  آب آشامیدنی در بطری ها یا ظروف

•  آب مورد استفاده در صنعت فرآوری مواد غذایی، مگر اینکه مقامات ذی صلاح راضی باشند که کیفیت آب نمی تواند بر سالم بودن مواد غذایی در شکل نهایی آن تأثیر بگذارد.

 
نکات ایمنی در تولید و استفاده از قیر

علاوه بر رعایت موارد ایمنی در هنگام استفاده از قیر، رعایت نکات ایمنی در پروسه تولید قیر هم از اهمیت زیادی برخوردار است. انفجار، آتش سوزی، آلودگی محیط زیست، تخریب و آلودگی تجهیزات و ماشین آلات از جمله تبعات عدم رعایت ایمنی در کارخانه های تولید قیر است.

در کارگاه های تولید قیر، همواره با حرارت و مواد آتش زا و اکسیژن سر و کار داریم. تمیزی و عاری از آلودگی بودن محیط کارگاه تولیدی، عدم وجود زباله و مواد اضافی در محدوده تولید و شلوغی بی دلیل محیط کارخانه با لوازم و تجهیزات غیر ضروری از جمله مسائل مورد توجه است. هرگونه نشتی قیر و یا حلال یا اسید و ... از ماشین آلات و سیستم لوله کشی خطرناک است و بایستی مورد توجه قرار گیرد. اتصالات فلنج ها و پمپ ها از نظر نشتی باید مورد کنترل مستمر قرار گیرند. بدیهی است آتش سوزی و مهمترین دلیل جلوگیری از ایجاد نشتی است.

هرگونه فشار مضاعف به سیستم لوله کشی و خنک کننده ها میتواند خطرناک باشد.

دیگ روغن و توجه به اویل هیتر بعنوان مهمترین موضوع در کارخانه های قیر بایستی مورد توجه قرار گیرد. کنترل دمای روغن و کیفیت و ضخامت دیگ حائز اهمیت میباشد.

در دسترس بودن سیستم هشدار و آلارم در قسمت های مختلف کارخانه بایستی مورد توجه قرار گیرد بطوریکه عوامل و کارگران بتوانند خیلی سریع به آنها دسترسی داشته باشند و شماره تلفن آتش نشانی و اورژانس در گوشه و کنار کارخانه درج گردد. سلامت سیستم های هشدار بایستی بصورت مرتب مورد کنترل قرار گیرند.

لباس کارگران و پرسنل مشغول به کار بایستی از هرگونه مواد اشتعال زا  و آلوده مبرا باشد. استفاده از دستکش، کفش ایمنی مناسب همرا لباس کار نیز اهمیت دارد.

در ذخیره سازی بشکه های خالی بایستی دقت شود حداکثر ارتفاع بشکه های پر نشده از سه متر تجاوز نکن، زیرا احتمال ریزش و واژگونی آنها میرود.

برگزاری جلسات مستمر و متعدد و کلاس آموزش ایمنی در تولید و استفاده از قیرها ضروری است و به همین خاطر بایستی مدیریت کارخانه و کارگاه برنامه ریزی لازم را بعمل آورند.

محدوده تولید و یا استفاده از قیر بایستی به کمک علائم اطلاع رسانی شود و از تردد غیر ضروری افراد غیرمرتبط جلوگیری بعمل آید در انبارداری و نگهداری موقت مواد از قبیل قیر و حلال و سایر مواد آتش زا با رعایت ضوابط و مقررات مربوط  شیوه نامه های انبار داری برای پیشگیری و مبارزه با آتش سوزی در کارگاه و کارخانه حفاظت میگردد. وجود سیستم چشم شور و دوش آب در محیط آزمایشگاه ضروری و به همراه سیستم تهویه هوا جزء الزامات هر آزمایشگاهی است که با مواد شیمیایی سر و کار دارد.

کنار سیستم های تخلیه و بارگیری بایستی هرگونه مواد زائد مبرا شده و رانندگان تخلیه و بارگیری نبایستی در زمان بارگیری و یا تخلیه از وسیله نقلیه خود جدا شوند و آن را ترک کنند.

سیستم ارتینگ از ضرورت هر کارخانه تولیدی است و براساس چک لیست های مرتبط عملکرد هر چاه ارت بایستی جداگانه کنترل شده و در صورت کارایی اصلاح گردند.

هر چند تولید و کاربرد قیر عاری از مواد شیمیایی سمی است اما میتواند برای سلامتی ما خطرناک و مضر باشد. اما در هنگام کار با این مواد باید از ماسک محافظ تنفسی استفاده نمود و در صورت وجود سر و صدا هدست کاهنده سر و صدا نیز مفید است.

اغلب کارخانه های تولید قیر در شهرک های صنعتی و در زون صنایع شیمیایی قرار دارند اما در صورت اینکه این کارخانه ها در نزدیک مناطق مسکونی قرار داشته باشد بایستی نسبت به انتقال آن اقدام نموده و قبل از آن بایستی تمهیداتی را پیش بینی کرد که در صورت بروز حادثه کمتری خسارت بر مناطق مسکونی و آلودگی آنها صورت پذیرد.

عوامل اجرایی در کلاسهای آموزشی که بمنظور ایمنی کارگاه در ادارات کار و یا صنایع برگزار میگردد جهت ارتقاء سطح دانش آن شرکت کرده و هر کارگاه بایستی یک مسئول ایمنی و بهداشت داشته باشد و ضمن کنترل عوامل اجرایی همواره شرایط محیطی را نظارت کند.

نام هر کدام از مخازن شیمیایی بایستی با یک پلاک بر روی آن اعلام گردد و در کنار آن دستورالعمل رفع آلودگی با آن درج گردد براساس یک پروسه برنامه ریزی شده بایستی عوامل اجرایی از نظر شرایط ریه و پوست متخصص چک آپ شوند  و شیر و مواد خوراکی لازم در اختیار آن گذاشته شود.

 

دیدگاه خود را برای ما بنویسید

  •