قیرهای امولسیون

قیر امولسیون 

قیرها به انواع و درجه از جامدات ترد و شکننده تا مایعات روان تولید می شود. قیری که در راهسازی استفاده می شود معمولاً حد وسط دو حالت  جامد و مایع می باشد قیرهای راهسازی در دمای محیط به صورت جامد یا شبه جامد است ولی آن را می توان با گرم کردن یا اضافه کردن حلال نفتی یا امولسیون سازی با آب به صورت مایع در آورد.

امولسیون تهیه شده متشکل از از دو فاز پیوسته شامل آب و ماده امولسیون ساز و ناپیوسته شامل قیر می باشد. در امولسیون های قیری، قیر با مقدار بسیار کم مواد امولسیون ساز به صورت دانه های بسیار ریزی در آب پخش می شود و پس از پخش شدن روی مصالح سنگی شکست قیر اتفاق می افتد و قیر خالص باقی می ماند.

با توجه به این که قیر و آب در شرایط کنترل شده و با افزودنی های شیمیایی مناسب با یکدیگر ترکیب می شوند در قیرهای امولسیونی مخلوطی پایدار از قیر و آب تشکیل می شود و این پایداری باید دوام داشته باشد. امولسیون ها برای اولین بار در سال 1900 میلادی تولید شدند. گسترش انواع قیر امولسیون همراه با تنوع تجهیزات تولید و اصلاح محدوده وسیعی از انتخاب را برای مصرف کننده ایجاد می کند.

گروه های امولسیون قیری 

امولسیون ها به سه گروه تقسیم می شوند:

  • آنیونی
  • غیر یونی

در عمل؛ دو نوع اول بیشتر در ساخت جاده و نگهداری آن استفاده می شوند. امولسیون های غیر یونی بیشتر برای توسعه مصرف امولسیون در دیگر بخش ها مهم می باشد. نوع آنیونی و کاتیونی به بار الکتریکی احاطه شده روی ذرات قیر بر می گردد. این سیستم تشخیص دنباله ای از قانون اصلی الکتریسته مانند دافعه بارهای همنام و جاذبه بارهای ناهمنام می باشد. وقتی دو قطب در یک مایع فرو برده شده و جریان الکتریکی از آنها عبور داده می شود. آند به صورت بار مثبت و کاتد به صوت بار منفی در می آیند. اگر جریان از درون امولسیونی که شامل ذرات قیر با بار منفی هستند عبور داده شود آنها به سوی قطب آند حرکت خواهند کرد، بنابراین امولسیون به عنوان انیونی شناخته می شود. بر عکس ذرات قیر با بار مثبت روی کاتد نشسته و امولسیون کاتیونی می باشد.